Retrospektywa Nikity Michałkowa - dzień trzeci

Cała twórczość urodzonego 65 lat temu Michałkowa, nazywanego „rosyjskim Spielbergiem” odznacza się na tle dokonań reżyserów kinematografii światowej niezwykłą spójnością myślową i artystyczną. W jednym z wywiadów reżyser mówił: „Nie robię filmów na zamówienie. Gdybym tak robił straciłbym szacunek do samego siebie. Może dlatego moje filmy są tak podobne. Mam poczucie, że przez cały czas robię jeden film ciągle o tym samym, ale za każdym razem inaczej”.

Już w swej zrealizowanej na studiach pod kierunkiem Michaiła Romma etiudzie "Dziewczynka i rzeczy" Michałkow zaprezentował rzadki talent opowiadania historii bez słów, wyłącznie za pomocą obrazów i przedmiotów.
Od tego czasu rosyjski reżyser nakręcił piętnaście filmów, z których każdy odznacza się szczególnym „michałkowowskim” piętnem. Na jego styl składają się urzekające krajobrazy ukazujące piękno rosyjskiej ziemi, głoszenie kilku prostych prawd życiowych, z potrzebą miłości na czele, odwoływanie się do tradycyjnych rosyjskich wartości i w ogóle gloryfikacja Rosji, szczególnie przedrewolucyjnej.

Jedną z głównych idei łączących filmy Michałkowa i zarazem samą zasadą harmonii w jego dziełach jest miłość, zarówno łącząca kobietę i mężczyznę, jak i miłość do ojczyzny czy Boga. „Chciałbym, aby wszystkie moje filmy opierały się na miłości, nawet jeśli nie ma w nich kobiety i mężczyzny, którzy się kochają. Bez miłości nie ma ani życia, ani sztuki” twierdzi Nikita Michałkow.

Przed każdym filmem będzie kilkuminutowa prelekcja, na wszystkie filmy wstęp wolny.

Miejsce: Kino Rosja, ul. Wysockiego 11

poniedziałek 31.05.2010 r.

g. 17.30

Mama, 2003, 60 min.

Film dokumentalny, który Michałkow poświęcił swojej matce

g. 19.00

12, 2007, 150 min.

Na kolejny film Michałkowa „12” (2007) trzeba było czekać aż dziewięć lat. Powstał ascetyczny i kameralny film, który z jednej strony aspiruje do ukazania realistycznego obrazu współczesnej Rosji (z drażliwym tematem wojny czeczeńskiej na czele), ale zarazem jest na poły bajką czy przypowieścią, mającą obrazować prawdę, iż jeden kierujący się miłosierdziem człowiek jest w stanie zdziałać więcej dobrego niż martwe przepisy prawa. Idea męża opatrznościowego, który sam jeden jest w stanie rozwiązać najtrudniejszą sytuację nasuwała krytykom skojarzenia z osobą prezydenta Putina, którego Michałkow był wielkim zwolennikiem