Wrocławski Teatr Pantomimy otwiera XIII Międzynarodowy Festiwal Sztuki Mimu

Wyprawa w legendarne już inscenizacje WTP to specyficzny rodzaj rekonstrukcji, odtwarzania tradycji, mierzenia się z nią oraz próba zrozumienia na nowo istoty teatru, który stworzył Tomaszewski. Inspiracją była choreografia ze spektakli: Ziarno i skorupa, Strzelnica, Labirynt, Kobieta, Menażeria cesarzowej Filissy, Spór, Hamlet - ironia i żałoba, Rycerze króla Artura, Akcja - sen nocy letniej, Tragiczne gry.

Ten spektakl powinni obejrzeć wszyscy, których fascynuje teatr ruchu. Widać w tej symbolicznej teatralnej szafie tę półwieczną drogę, którą przebył wrocławski teatr. - pisał o przedstawieniu Krzysztof Kucharski w Polsce Gazecie Wrocławskiej.

scenariusz i reżyseria: Zbigniew Szymczyk
konsultacje choreograficzne: Ewa Czekalska, Leszek Czarnota, Jerzy Kozłowski
kostiumy i scenografia: Zofia de Ines-Lewczuk
reżyseria światła: Bary

Występują: Artur Borkowski, Agnieszka Charkot, Izabela Cześniewicz, Agnieszka Dziewa, Paulina Jóźwin, Mateusz Kowalski, Agnieszka Kulińska, Anna Nabiałkowska, Marek Oleksy, Aneta Piorun, Radomir Piorun, Monika Rostecka-Komorowska, Krzysztof Roszko, Mariusz Sikorski, Krzysztof Szczepańczyk, Zbigniew Szymczyk, Robert Wieczorek, Magdalena Górnicka (gościnnie)

Wrocławski Teatr Pantomimy powstał w 1956 roku jako Studio Pantomimy (w 1959 przekształcone we Wrocławski Teatr Pantomimy). roku Indywidualność twórcza i wizja reżyserska Tomaszewskiego przyciągały do teatru młodych i zdolnych artystów. Unikalność Wrocławskiego Teatru Pantomimy to efekt wizji reżyserskiej i autorskich programów, z których wyrasta jedyny taki teatr na świecie, gdzie ruch potraktowany jest nie jako prosty ekwiwalent słowa, a synteza doznań i wrażeń. Już od pierwszego Programu dostrzec można charakterystyczne cechy teatru Tomaszewskiego, które pozwalają mówić o polskiej szkole mimu. Poprzez wprowadzenie gry zespołowej, intencjonalność i motywację psychologiczną postaci aktorzy Tomaszewskiego tworzą pełnowartościowe kreacje aktorskie. Zerwanie z klasyczną konwencją francuskiego mimu, współpraca z wybitnymi artystami (m.in. z Jadwigą Przeradzką, Aleksandrem Jędrzejewskim, Zofią de Ines, Władysławem Wigurą, Franciszkiem Starowieyskim, Krzysztofem Pankiewiczem, Andrzejem Majewskim) sprzyjała formalnym poszukiwaniom, budowaniu oprawy plastycznej i muzycznej. Na początku Tomaszewski inspirował się głównie litearturą, w kolejnych programach Tomaszewski wyraźnie od niej odchodzi; poszukuje inspiracji w źródłach i formach teatru (m.in. w teatrze wschodnim, w komedii dellarte), w niemym filmie, psychologii, a także w istocie samego ruchu: jego motoryce i fakturze.

Spektakl "Szatnia" można zobaczyć 23. sierpnia 2013 o godzinie 19:00 na Scenie na Woli im. T. Łomnickiego