Wystawa NICOLAS GROSPIERRE Biblioteka

Na tworzone dotychczas fotograficzne serie Grospierre'a składały się typologie przystanków autobusowych, totalne portrety wspólnot (od hipisów do więźniów), niepokojąco puste wnętrza hotelowe, reprezentujące martwą ideologię zdjęcia komunistycznej architektury.

W swoim najnowszym projekcie młody polsko-francuski artysta stawia pytania o granice poznania i sposoby akumulacji wiedzy we współczesnym społeczeństwie. Jednocześnie dla Grospierre'a biblioteka, a nie, jak mogłoby się wydawać, galeria czy muzeum, tworzy najbardziej inspirujący kontekst czy też - odwołując się do słynnego eseju Rosalind Krauss - przestrzeń dyskursywną, w której funkcjonują fotograficzne obrazy.

Dopiero w bibliotece, w książce - pod wpływem tekstu - obrazy ożywają i ożywiają wyobraźnię. Tym samym systematycznie generowanym przez ostatnich kilka lat przez artystę obrazom rzeczywistości nadana zostaje konceptualna rama: sztuka Grospierre'a staje się szczególnym archiwum.

Poruszając się po kolejnych punktach okręgu wykreślonego w wyobraźni artysty, odkrywamy "nieskończoność i periodyczność" Borgesowskiej biblioteki Babel, zostajemy wystawieni na pokuszenie książek, zauroczeni możliwością posiadania jednej, zawierającej wszystkie możliwe pozycje Księgi (owego "niemożliwego wolumenu", jak pisał Michel Foucault). Faktycznie, odszukując konkretyzacje wzniosłych idei, gubimy sens naszej wędrówki i gubimy się w labiryncie regałów i niekończących się rzędów szarych książek, tym samym nieomal cieleśnie odbierając dystans, jaki rozciąga się między światem wyobraźni a rzeczywistością.

Wystawie towarzyszy katalog z tekstami Doroty Jareckiej, Nicolasa Grospierre'a i Adama Mazura.