Mad Professor

Mad Professor ma na swoim koncie produkcję mnóstwa albumów roots reggae, współpracę z innymi pionierami tej sceny (np. Jah Shaka i Lee Perry), eksperymenty z projektami jungle, a także spore zasługi w sukcesie Massive Attack. Każdego dnia Mad Professor dostaje wiele telefonów od zespołów i artystów wszystkich gatunków muzycznych z prośbą, aby pomógł im wyprodukować ich nagrania. Jego muzyczny styl obejmuje m.in. roots, reggae, dub i lovers rock. Największą popularność przyniosły mu albumy dubowe, które zawierają 12 części serii „Dub Me Crazy” i 5 płyt pod szyldem „Black Liberation Dub”. W swoim studiu „Ariwa” współpracował m.in. z The Orb, UB40, Jamiroquai i The Beastie Boys.

Earl Daley rozpoczął swoją przygodę z muzyką w Kingston pod koniec lat 70. śpiewając w miejscowych sound sytemach już jako 16-latek (stąd jego pseudonim). W 1980 roku dostał propozycję nagrywania w legendarnym Studio One sir Coxone’a Dodda. Tam powstały jego pierwsze single ‘Love Is A Feeling’ i ‘No Mash Up To Dance’. Choć przez lata występował na scenie i – nagrywając dla wielu wytwórni i u różnych producentów – wyrobił sobie rozpoznawalny głos i znakomitą markę, jakoś nie odniósł komercyjnego sukcesu na wyspie. Paradoksalnie lepiej powiodło mu się w Wielkiej Brytanii, gdzie przeniósł się w latach 90. Dopiero tutaj na ambitnym śpiewaku roots poznali się słuchacze. I to wcale nie tylko związani z reggae, bo przecież Earl 16 był stałym gościem wielu londyńskich sound systemów. Paradoksalnie, światu muzyki popularnej przedstawili go twórcy klubowych, elektronicznych rytmów. Propozycje nagrania partii wokalnych, które wyszły od grup Leftfield (‘Release The Pressure’) i Dreadzone (‘Life, Love & Unity’, ‘Zion Youth’), w latach 1995-96 pozwoliły się mu złapać ‘drugi oodech’. Dziś Earl 16 jest zresztą ‘nadwornym’ wokalistą Dreadzone, a przyjaźń z ekipą Grega ‘Dreada’ Robertsa zaowocowała rewanżem w postaci jego kompozytorskiej i producenckiej pomocy przy powstaniu ‘Cyber Roots Reggae’. Współpracował także z m.in. Lee Perrym i Gorillaz.

Molara to głos Zion Train i Dub Dance Pioneers od 14 lat. Zdobyła reputację doskonałej wokalistki, która podczas występów na żywo fascynującym, władczym głosem potrafi oczarować publiczność na całym świecie. Potężnym głosem, emocjonalnym sposobem mówienia zdobyła szacunek fanów.

Występowała z potentatami muzyki roots reggae jak Bim Sherman czy Devon Russell, brała udział w przedsięwzięciach muzyki akustycznej i folk z Headmix, The Suns Al Scott (członek i ceniony producent Oyster Band). Głównie jednak Molara znana jest jako doświadczona wokalistka najlepszych w latach 90-tych przedstawicieli dub dance: Zion Train, Loop Guru, The Knights of the Occasional Table. Z tymi pierwszymi wielokrotnie gościła w Polsce aż do swojego odejścia na początku 2006 roku.

Molara urodziła się w Manchesterze jako córka Angielki i Nigeryjczyka. Edukację muzyczną zaczęła dosyć wcześnie, dzięki rodzicom, oddanym miłośnikom muzyki rhythm & bluesa,  jazzu, nigeryjskiej muzyki etno, co miało na nią ogromny wpływ.W wieku 18 lat Molara przez rok mieszkała we Francji. Tu zaczęła interesować się też językami obcymi. Płynnie posługuje się hiszpańskim i francuskim, mówi też po walijsku, holendersku, polsku. Nie ma najmniejszego problemu z porozumiewaniem się z publicznością w trakcie koncertów, niezależnie w jakim kraju. Doskonały przykład umiejętności lingwistycznych dała podczas Solipse Party na Węgrzech w 2000 roku, gdzie nawiązała kontakt z publicznością w 15 językach!

Po powrocie z Francji występowała w The Mambos. Mówiono wtedy, że na scenie przypomina Neneh Cherry, czy Rip, Rig and Panic. The Mambos porównywani byli do A Certain Ratio, Biting Tongues, Northern Punk Funk. Nowy zespół Molary to owoc jej trzyletnich przygotowań. W 2005 roku weszła w skład Dubmerge. W porównaniu z Zion Train to „prawdziwy” zespół, o czym świadczy fakt posiadania basisty, perkusisty, klawiszowca, ale i DJ’a i 3 harmonijnie zgranych wokali. Dzięki temu odkrywa co raz nowe możliwości posługiwania się dynamiką swojego głosu, od szeptania po płynący z głębi serca płacz. Jej solowy materiał zawiera zarówno stare utwory Zion Train, nowe przeboje „Magic”, „My Music” and „Take it from Me” (pochodzące z mającego się ukazać w najbliższym czasie albumu nagranego z Mad Professorem) ale i nowe wersje utworów, np. Dragonsfly „The River”. Na albumie odnajdziemy również muzyczne nawiązania do nigeryjskich korzeni wokalistki.

Impreza odbywa się w ramach cyklu:

EuroRock Attack

Sfinansowana:

Ze środków Miasta Stołecznego Warszawa

Więcej informacji na: www.stodola.pl