II Spotkania z Tańcem Dawnym „KOROWÓD”

W tym roku wezmą w nim udział zespoły: Alta Nicopolensis z Mikołowa, Veris Vetustatum z Warszawy,  Campanella z Wrocławia, Pive z Wrocławia, Chastelana z Gdańska, Lorica z Warszawy oraz gospodarze spotkania „Pawanilia” ze Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie.

„Korowodowi” towarzyszyć będą koncerty, przedstawienia teatralno-taneczne, publiczne prezentacje sztuki tańca dawnego, wykłady i spotkania z artystami oraz panel dyskusyjny.

Więcej informacji: www.sdk.pl/korowod

Organizatorzy: Staromiejski Dom Kultury i Pałac w Wilanowie.       

Publiczność zapraszamy na pokazy tańców i przedstawień grup uczestniczących w spotkaniach, które odbędą się; 26 sierpnia (sobota) w godz. 16.00-19.00 w Lapidarium ul. Nowomiejska 6/8  oraz  27 sierpnia (niedziela) w godz. 11.00-13.30  w Wilanowie w parku angielskim na zakończenie II Spotkań z Tańcem Dawnym „KOROWÓD” zaprezentujemy o godz. 14.30 „Cuda Miłości” spektakl poetycko – muzyczny.

Spektakl ten wypełnia poezja Jana Andrzeja Morsztyna, której towarzyszy taniec i muzyka francuskiego baroku. Z wielu wierszy barokowego poety wybraliśmy zaledwie garstkę,  która układa się  w „historię miłosną”. Jej bohaterem jest Poeta – człowiek parający się pisarstwem „zawodowo” ale jednocześnie idealista i marzyciel. Poszukuje wokół siebie dowodów istnienia bytów idealnych  więc zwraca się do kobiet, jako istot mogących -  w jego mniemaniu -  uchodzić za idealne. Chce, aby pomogły mu w urzeczywistnieniu jego marzeń. Pragnienia poety   nie znajdują odzwierciedlenia w realnym świecie o czym przekonuje się  podczas kolejnych przygód z  kobietami. 

Opowiedziana przez nas historia nie jest  tu najważniejsza.  Chcieliśmy ukazać piękno wierszy J.A. Morsztyna tworząc z nich opowieść i ilustrując ją barokową muzyką i tańcem, aby słowa pisane dawno, dla innych uszu, mogły ożyć i dzisiaj . Za połączeniem muzyki, tańca i poezji przemawia  podobieństwo stylów i tradycji, bowiem czym lepiej oddać dworską kulturę  niż „ poezją światowych rozkoszy”. Muzyka i taniec odgrywały ogromną rolę w życiu towarzyskim epoki baroku, dlatego też przedstawienie charakterystycznego instrumentarium (klawesyn, dawne skrzypce) oraz finezji  kroków tanecznych daje pełniejszy obraz epoki. Związki J.A. Morsztyna z Francją i jej kulturą, które znalazły  oddźwięk w jego twórczości pozwoliły nam  połączyć jego poezję z muzyką francuską.

Muzyka: J.B. Lully, A. Corelli, M. Marais, A. Campra, M. Corette, Choreografia w większości pochodzi z traktatu: R.A. Feuillet: Recueill de danse 1704