Wystawa „Wielkanoc na Ziemi Cieszyńskiej“

Wielkanoc to stare święto pierwszej wiosennej pełni nawiązujące, podobnie jak inne główne święta do dni przesilenia lub zrównania dnia z nocą. Święta te były ściśle powiązane z rozpoczęciem najbardziej podstawowych prac w gospodarstwie. O doniosłości okresu wielkanocnego świadczy także  fakt, że zachowało się mnóstwo elementów starej przedfeudalnej ideologii pomimo wielkiego nacisku wywieranego przez chrześcijaństwo.

Obecnie Wielkanoc jest najważniejszym świętem Kościoła Chrześcijańskiego związanym z uczczeniem pamięci męki i ukrzyżowania Jezusa Chrystusa.

Tydzień Wielkanocny poprzedzał okres czterotygodniowego postu trwającego od Środy Popielcowej do pierwszego dnia świąt Wielkanocy. Z punktu widzenia wiary ludowej znaczenie mają przede wszystkim obyczaje i obrzędy przypadające na tygodnie postne.

W Śmiertną Niedzielę, która przypadała zwykle na przedostatnią niedzielę przed Wielkanocą, w całym świecie słowiańskim rozpowszechniony był zwyczaj wynoszenia postaci Śmierci.

Niedziela Kwietna jest ostatnią niedzielą przed Wielkanocą. Istniał zwyczaj święcenia w tę niedzielę w kościele gałązek iwy.

Po Wielkim Czwartku następuje Wielki Piątek, Wielka Sobota oraz Niedziela Wielkanocna.

W Poniedziałek Wielkanocny na Ziemi Cieszyńskiej utrzymuje się tradycyjny zwyczaj „pomlázka“, na który składają się dwa elementy – polewanie dziewcząt wodą i smaganie młodymi gałązkami wierzbowymi lub jałowcowymi.

Baranek wielkanocny przypomina nam ostatnią wieczerzę Jezusa Chrystusa, jest symbolem czystości. 

Wystawa „Wielkanoc na Ziemi Cieszyńskiej“ przedstawia zwyczaje i tradycje, które są charakterystyczne dla okresu wielkanocnego tego regionu, niektóre z nich są żywe do dzisiaj.

Autorką scenariusza wystawy jest Wiesława Branna z Muzeum Těšínska w Czeskim Cieszynie.

Wystawa otwarta będzie do 15.5.2006.

Czeskie Centrum, Warszawa, Al. Róż 16