
Bielsze zęby można uzyskać bez trwałego uszkodzenia szkliwa, ale wiele zależy od wybranej metody i stanu uzębienia. Preparaty wybielające nie są obojętne dla tkanek jamy ustnej, a ich niewłaściwe stosowanie może prowadzić do nadwrażliwości i podrażnień. Dlatego przed rozpoczęciem kuracji trzeba wiedzieć, czym różni się profesjonalne wybielanie od domowych sposobów i kiedy lepiej zrezygnować z zabiegu.
Szkliwo stanowi zewnętrzną warstwę zęba i chroni jego głębsze tkanki. Jest bardzo twarde, ale kwasy oraz nadmierne ścieranie mogą powodować jego stopniową utratę. W przeciwieństwie do kości szkliwo nie odbudowuje się samoistnie po poważnym uszkodzeniu.
Profesjonalne wybielanie wykorzystuje najczęściej nadtlenek wodoru lub nadtlenek karbamidu. Substancje te przenikają przez szkliwo i rozkładają związki odpowiedzialne za przebarwienia. Nie wymagają mechanicznego ścierania powierzchni zęba.
Badania laboratoryjne wskazują, że preparaty wybielające mogą powodować niewielkie zmiany twardości szkliwa. Nie oznacza to jednak automatycznie trwałego uszkodzenia. Przy prawidłowym stosowaniu ryzyko poważnych zmian pozostaje niewielkie, choć nie można całkowicie wykluczyć działań niepożądanych.
Najbardziej przewidywalne warunki zapewnia wybielanie pod kontrolą stomatologa. Lekarz ocenia stan zębów, dobiera preparat i ustala czas jego stosowania. Pozwala to ograniczyć ryzyko nadmiernego kontaktu substancji wybielającej ze szkliwem i dziąsłami.
Pacjenci mogą wybierać między metodą gabinetową a nakładkową. Pierwsza pozwala uzyskać efekt podczas wizyty, druga polega na stopniowym rozjaśnianiu zębów za pomocą indywidualnych nakładek i żelu.
Profesjonalne wybielanie zębów nie wymaga również zastosowania lampy czy lasera w każdym przypadku. O skuteczności i bezpieczeństwie decydują przede wszystkim właściwy preparat, jego stężenie, czas kontaktu z zębami oraz indywidualne warunki w jamie ustnej.
Nie każdy powinien rozpoczynać wybielanie bez wcześniejszego leczenia stomatologicznego. Szczególną ostrożność trzeba zachować przy:
Znaczenie ma również wiek pacjenta. W Polsce preparatów wybielających uwalniających od 0,1% do 6% nadtlenku wodoru nie wolno stosować u osób poniżej 18. roku życia.
Internetowe porady często zachęcają do stosowania sody oczyszczonej, soku z cytryny lub węgla aktywnego. Takie metody mogą jednak przynieść więcej szkody niż pożytku.
Sok z cytryny zawiera kwasy, które sprzyjają erozji szkliwa. Z kolei intensywne szczotkowanie zębów proszkami o właściwościach ściernych może przyspieszać zużywanie powierzchni zębów. Węgiel aktywny nie wykazuje przy tym przekonującej przewagi nad zwykłą pastą w usuwaniu przebarwień.
Trzeba też odróżnić usuwanie osadu od rzeczywistego wybielania. Pasta wybielająca może ograniczać powierzchniowe przebarwienia po kawie czy herbacie, ale zwykle nie zmieni naturalnego odcienia zębów w takim stopniu jak preparaty stosowane przez stomatologów.
Przejściowa nadwrażliwość należy do najczęstszych skutków ubocznych wybielania. Pacjent może odczuwać krótkotrwały ból podczas picia zimnych napojów, jedzenia słodyczy lub kontaktu z chłodnym powietrzem.
Takie objawy nie muszą świadczyć o uszkodzeniu szkliwa. Substancje wybielające przenikają przez tkanki zęba i mogą czasowo podrażniać miazgę. Dolegliwości zazwyczaj ustępują po zakończeniu kuracji.
Jeśli ból jest silny, utrzymuje się lub narasta, należy skontaktować się ze stomatologiem. Lekarz może zalecić przerwę w wybielaniu albo zastosowanie preparatów ograniczających nadwrażliwość.
Przed wybielaniem należy sprawdzić stan zębów i dziąseł. Czasami wystarczy profesjonalna higienizacja, aby usunąć osad i przywrócić uzębieniu naturalny kolor. Jeśli potrzebne jest dalsze rozjaśnianie, stomatolog pomoże wybrać odpowiednią metodę.
Trzeba również pamiętać, że korony, licówki i wypełnienia nie zmieniają koloru tak jak naturalne zęby.
Jeżeli rozważasz wybielanie i zależy Ci na ochronie szkliwa, zapoznaj się z ofertą Kliniki Trio-Dent. Placówka oferuje m.in. wybielanie gabinetowe i nakładkowe, a konsultacja stomatologiczna pozwala ocenić stan uzębienia oraz wybrać sposób rozjaśniania odpowiedni do jego potrzeb.














